Από συζήτηση που έτυχε να έχουμε με φίλη μου που σπουδάζει φιλολογικά προέκυψε ο εξής διάλογος:
(Εγώ): Πόσο κάνει 5x7;
(Φοιτ.): Χμ, δε ξέρω. 38;
(Ε): Όχι! Άκου: 10x7 πόσο κάνει;
(Φ): 70!
(Ε): Ε, ωραία. 5x7 πόσο κάνει λοιπόν;
(Φ): 45;
Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος
Ok, καιρός να ξεσκονίσω το ξεχασμένο μου blog και να αρχίσω να γράφω ξανά... απ' το κινητό αυτή τη φορά... ναι, ναι, γίνεται αν και είναι αρκετά σπαστικό με το αριθμητικό πληκτρολόγιο... έναυσμα; Μ' αυτά που παρακολουθούμε στα -κατά τ' άλλα διεφθαρμένα- μέσα μαζικής ενημέρωσης, ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος είναι στα σκαριά... Η Βόρειος και η Νότιος Κορέα (θα σας γελάσω ποιά έκανε τι) έχουν έρθει στην απόλυτη ρίξη μεταξύ τους και συννεφάκια πολέμου κάνουν την εμφάνιση τους, το Ιράν προβλημάτιζε τόσο καιρό με τα πυρηνικά του δίνοντας αφορμή στις ΗΠΑ να επέμβουν, η κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας ξέφυγε από κάθε έλεγχο ύστερα απ' τη χθεσινή (;) επίθεση των Ισραηλινών κατά του πληρώματος πλοίου ανθρωπιστικής βοήθειας η οποία προκάλεσε τη κατακραυγή της παγκόσμιας κοινότητας η οποία περιμένει έντρομη την απάντηση της Τουρκίας... Η Κίνα έχει γίνει η απόλυτη υπερδύναμη και ταυτόχρονα μια απ' τις πιο καταπιεσμένες κοινωνίες -πλην η μεγαλύτερη- με το 93% του πλούτου να κατέχεται απ' τους συγγενείς της υπερδιεφθαρμένης κυβέρνησης και το λαό να ζει κάτω απ' τα όρια της φτώχειας, δουλεύοντας σε άθλιες συνθήκες για να παράγουν τα προϊόντα που καταναλώνουμε με πάθος εδώ στη δύση... Η πλειοψηφία των Αφρικανών είναι πιο άτυχη και απ' τους Κινέζους ελπίζωντας μάταια ότι η προβολή τους απ' το Μουντιάλ θα φέρει προβολή -και λύση- στα δικά τους προβλήματα... Σε όσα κράτη δεν αντιμετωπίζουν τόσο σοβαρά προβλήματα η οικονομική κρίση έχει απλώσει το πέπλο της φέρνοντας αναβρασμό στα λαϊκά στρώματα... Η Ελλάδα, όπως πάντα μια κουκίδα στο χάρτη, υπόκειται στο έλεος του ΜΠΑΤΣΟΚ και της Νέας Δικτατορίας, το δικομματισμό και τη διαφθορά που τόσα χρόνια καταβρόχθισε τα σωθικά αυτού του τόπου... Και ξαφνικά όλοι ξύπνησαν και αποφάσισαν να τιμωρήσουν τους πολιτικούς τους με 30 χρόνια καθυστέρηση... Τι και αν κανένας τους δε θα μπει φυλακή... Τι και αν θα τους ξαναψηφίσουν στις επόμενες εκλογές... Όμως επιστροφή στο παγκόσμιο χάρτη... Ο κόσμος έχει γεμίσει ανοιχτές πληγές... Οι αδύναμοι πολίτες έχουν γεμίσει οργή... Οι ισχυροί ψάχνουν νέους τρόπους κερδοφορίας απ' τη τωρινή κατάσταση... Οι υπερδυνάμεις διψούν για περισσότερη εξουσία... Μήπως ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος είναι προ των πυλών;
Το Να Είσαι ΣΚΥΛΟΣ στην Ελλάδα
1η εβδομάδα Σήμερα είμαι ηλικίας μιας εβδομάδας. Τι χαρά να είμαι μέρος αυτού του Κόσμου!
1 μηνός Η μαμά μου με φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι μια εξαιρετική μητέρα.
2 μηνών Σήμερα με χώρισαν από τη μητέρα μας. Ήταν πολύ ανήσυχη και με τα μάτια της με χαιρετούσε.Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά μου να με φροντίζει το ίδιο καλά με τη μαμά μου.
4 μηνών Έχω μεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραβάνε την προσοχή μου. Υπάρχουν μερικά παιδιά στο σπίτι που μου είναι σαν «μικρά αδερφάκια». Παίζουμε πολύ, τραβάνε την ουρά μου κι εγώ τους δίνω μικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.
5 μηνών Σήμερα μου φωνάξανε. Η κυρία μου ήταν πολύ αναστατωμένη επειδή ούρησα μέσα στο σπίτι. Όμως δεν μου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό. Επίσης, κοιμάμαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!
Το Bad Romance της Lady GaGa σε μία καταπληκτική version!
Λίγα μηνύματα για το καπιταλισμό και το κόσμο στον οποίο ζούμε
 |
Αγγλίδα γουστάρει σεξ μόνο σε δημόσιους χώρους
Το σεξ σε ανοιχτούς χώρους, αποτελεί φαντασίωση κάθε εραστή που σέβεται τον εαυτό του. Τι γίνεται όμως όταν η συνεύρεση στις εξοχές και στα πάρκα δεν είναι απλώς μια πικάντικη επιλογή;
Τα αγόρια της Daniele Vincely από το Portsmouth, θα μπορούσαν ίσως να απαντήσουν, καθώς η κοπέλα πάσχει από μια σπάνια σεξουαλική φοβία. Δεν μπορεί να λειτουργήσει σε κανένα κλειστό χώρο και κάνει σεξ μόνο... εκτός έδρας.
"Στα αγόρια αρέσει στην αρχή. Το θεωρούν πολύ ερεθιστικό να κάνουν σεξ κάτω απ' τα αστέρια, στο δάσος, σε πάρκα, σε παγκάκια και σε παραλίες. Αλλά μετά από λίγο καιρό κουράζονται -ιδιαίτερα όταν βρέχει- και με παρατάνε" δηλώνει περίλυπη η.. 24χρονη.
Ρατσισμός
«Είμαι ένας μεσοαστός νεοέλληνας με έντονες τάσεις φοροδιαφυγής και στεγαστικό δάνειο 25ετίας. Είμαι ένας άνθρωπος του σήμερα, προνομιούχος και καθ' όλα εναρμονισμένος με τη κοινή τάση να φωνάζω, να κορνάρω και να προσπαθώ να σπάσω, με τους υαλοκαθαριστήρες του αυτοκινήτου μου, τα άχρηστα δάχτυλα του Πακιστανού την ώρα που απλώνει τα αδέξια χέρια του πάνω στο πανάκριβο παρ-μπριζ μου. Δεν φτάνει που μας κουβαλήθηκε και τρώει το ψωμί μας, θα φάει και τις δουλειές μας;;;
Με ρώτησε εμένα όταν επί 5 χρόνια στα βροχερά Λονδίνα με φώναζαν "bloody Greek" και με υποχρέωναν να εκφράζω εμπράκτως την συμπάθειά μου στη χώρα τους;
Με ρώτησε όταν φαντάρος γαρ στη Κύπρο με κρατούσαν μακριά από τα μαγαζιά τους και με ανάγκαζαν να συναναστρέφομαι μόνο με 18χρονους πατριδολάτρες;
Με ρώτησε όταν εργαζόμενος-όμηρος στα stage των Αθήνα 2004 έπρεπε να περπατώ τρία μέτρα μπροστά από τους γονείς των παιχτών, συνοδεύοντάς τους κατά την είσοδο στο Ολυμπιακό Χωριό, γιατί δυστύχησα να είμαι τόσο μελαχρινός όσο ένας Παλαιστίνιος τρομοκράτης και προκαλούσα φόβο στα ξανθά γένη της γηραιάς ηπείρου;
Με ρώτησε πόσο πολύ του μοιάζω;;;
Με ρώτησε αν όταν αγγίζει αυτό το παρ-μπριζ νιώθω τους ρόζους του παππού μου να με αγκαλιάζουν γυρνώντας μετανάστης απ΄τη Γερμανία, τη μάνα μου να ξυπνά χαράματα για να πάει στο εργοστάσιο, το πατέρα του Σαββατοκύριακου να κλείνει 18ώρα σε αφεντικά ανέντιμα:
Άσε με στη γυάλα μου,περιχαρακωμένο στο ταπεινό μου σαρκίο, να καθρεφτίζομαι στα μάτια σου και να λέω πόσο μαλάκας είμαι (έστω και από μέσα μου)»
Αναγνώστης τρωκτικού